Rehber
MCP nedir? Yapay zeka ajanı uygulamaları nasıl bağlar: sade bir anlatım ve araç çağrılarının gerçek kaydı

MCP nedir? Bir yapay zeka ajanının uygulamalar hakkında konuşmakla kalmayıp onların içinde iş yapabilmesinin sebebi. Aşağıda sade bir dille Model Context Protocol'ün ne olduğu, bir MCP sunucusunun ne yaptığı ve her araç çağrısının beş adımı var. Ardından test ajanımızla gerçek bir sohbet: onu hava tahminine yollayıp iki hatırlatıcı kurduran tek mesaj, düz bir listeden çıkan bir tablo ve yaptığı on iki araç çağrısının tam kaydı.

Kısa cevap
MCP, yani Model Context Protocol (Türkçesiyle “model bağlam protokolü”), bir yapay zeka ajanıyla birlikte çalıştığı uygulamalar arasındaki ortak dildir. Uygulama tarafında MCP sunucusu denen küçük bir program çalışır. Bu program ajana hangi eylemleri sunduğunu (örneğin “etkinlik oluştur”, “satır ekle” ya da “postada ara”) ve her eylemin neye ihtiyaç duyduğunu söyler. Ajan bir eylem seçer, ayrıntıları gönderir, sonucu geri alır. Her yapay zeka ile her uygulama çifti için ayrı ayrı yazılan entegrasyonların yerini tek bir standart alır.
Anthropic, MCP'yi Kasım 2024'te açık bir standart olarak yayımladı. Aralık 2025'te standart, Anthropic, OpenAI ve Block'un kurduğu, Linux Foundation bünyesindeki Agentic AI Foundation'a geçti. Claude, ChatGPT, VS Code ve Cursor bu dili konuşuyor.
Senin açından MCP, “bunu takvimime koy” cümlesinin takviminde bir etkinliğe dönüşmesinin sebebi. WAM Agents'taki ajanın, MCP araçlarını Free dahil her planda, kendi anahtarına gerek kalmadan çağırır. Aşağıda bunun nasıl çalıştığı ve araç çağrılarını adım adım izleyebileceğin, test ajanımızla yapılmış gerçek bir sohbet var.
Tek resimde MCP
Her çağrıda üç taraf rol alır. Adlar MCP belgelerinden, sade açıklamalar bizden.
| Taraf | Sade bir dille | Ne bilir | Ne yapar |
|---|---|---|---|
| Host (ajan) | Konuştuğun yapay zeka, modeli ve hafızasıyla | İsteğini ve kullanabileceği araçların listesini | Bir araç seçer ve ayrıntıları doldurur |
| MCP sunucusu | Bir uygulamanın önünde duran küçük bir program | Uygulamanın eylemlerini ve her birinin neye ihtiyaç duyduğunu | Çağrıyı kontrol eder, uygulamaya iletir, cevabı geri döndürür |
| Uygulama | Takvim, posta, tablolar, arama | Senin verilerini | Asıl işi yapar |
Her araç çağrısı aynı beş adımı izler; testimizin 4. adımındaki kayıt da her birini gösteriyor:
- Ajan bağlandığında sunucuya ne yapabildiğini sorar. Sunucu bir araç listesiyle cevap verir: ad, tek satırlık açıklama ve her aracın istediği alanlar.
- Sen isteğini sıradan cümlelerle yazarsın.
- Model isteğini bu listenin yanına koyup okur ve hangi aracın uyduğuna karar verir; gerekirse art arda birkaç tanesine.
- Ajan çağrıyı gönderir: aracın adı ve doldurulmuş alanlar. Sunucu bunu uygulamaya iletir.
- Cevap metin ya da veri olarak geri gelir, ajan da onu senin anlayacağın bir yanıta çevirir.
MCP'nin resmî sitesindeki USB-C benzetmesi yerinde. USB-C'den önce her cihazın kendi kablosu vardı. MCP'den önce de her yapay zeka uygulaması her servisle ayrı bir entegrasyon kurmak zorundaydı. Artık bir servis tek bir MCP sunucusu yazıyor ve MCP konuşan her ajan onu kullanabiliyor.
Araçlar, kaynaklar, istemler: bir sunucu neler sunar
Bir MCP sunucusu ajana üç tür şey verebilir. Spesifikasyon bunlara “primitive”, yani temel yapı taşları diyor.
- Araçlar (tools) eylemlerdir: etkinlik oluşturmak, satır eklemek, taslak göndermek, web'de aramak. İnsanlar “MCP” dediğinde on seferin dokuzunda kastettikleri budur.
- Kaynaklar (resources) okunacak verilerdir: bir dosya, bir veritabanı kaydı, bir sayfa.
- İstemler (prompts) uygulamanın yazarlarının hazırladığı, belli bir iş için hazır şablonlardır.
Mesajların kendisi küçüktür. Bir araç çağrısı, JSON-RPC denen biçimde yazılmış kısa, yapılandırılmış bir nottur. Teknik ambalajı çıkarınca, aşağıdaki testimizdeki bisiklet dükkânı sahibi Leo için bir takvim çağrısı şöyle okunur:
| Ne gidip geliyor | |
|---|---|
| Ajan → sunucu | “Etkinlik oluştur” aracı; başlık “Spoke & Chain grup sürüşü”; başlangıç 7 Kasım Cumartesi, 09:00; bitiş 11:00 |
| Sunucu → uygulama | Aynı etkinlik, takvimin kendi biçiminde |
| Uygulama → ajan | “Oluşturuldu”, etkinliğin ayrıntılarıyla birlikte |
Bir sunucu ajanla aynı makinede de çalışabilir, internette başka bir yerde de. İlki ajanla doğrudan konuşur, ikincisi ağ üzerinden. Uzak sunucular için MCP, OAuth'u öneriyor: “Google ile devam et” düğmelerinden tanıdığın türden bir giriş sayfası. Böylece erişim uygulamanın kendi sayfasında verilir ve şifren uygulamada kalır.
MCP, API, eklenti: aralarındaki fark
API, tek bir uygulamanın kendi kurallarıyla açılan kapısıdır. Yüz uygulamayı kullanmak isteyen her yapay zeka ürünü eskiden yüz ayrı kural setini öğrenmek zorundaydı. MCP bunun üstüne oturur: uygulamanın kapısı aynı kalır, MCP sunucusu onu her ajanın anladığı ortak bir şekilde tarif eder. Ajan araç listesini bağlanırken okuduğu için uygulama tarafına eklenen yeni bir eylem, ajanın yeni bir sürümünü beklemeden kullanılabilir hâle gelir.
Eklentiler ve özel GPT eylemleri aynı fikrin daha önceki denemeleriydi ve her biri tek bir ürüne kilitliydi. MCP ise sektörün üzerinde anlaştığı sürüm: Claude, ChatGPT, VS Code ve Cursor onu destekliyor, standardı da tek bir şirket değil bir vakıf yönetiyor.
Test: Leo ve bisiklet dükkânı
Okurumuz Leo. Bristol'da Spoke & Chain adında küçük bir bisiklet tamir dükkânı işletiyor ve MCP kelimesini her yerde duyuyor. Ajana bunun ne olduğunu soruyor, tek mesajda üç iş veriyor, bir tablo istiyor, sonra da yol boyunca çağırdığı her aracı göstermesini istiyor.
Leo, dükkân ve müşteriler test için kurgulandı. Ajanın yanıtları gerçek: 2 Kasım 2026'da test ajanımızdan geldiği gibi aktarılıyor; yer yer kısaltıldı, ama hiçbir şey eklenmedi. Yanıtların üstündeki gri satırlar ajanın durum satırları: çağırdığı araç ve o adımın mıknatıs cinsinden maliyeti.
1. adım. Ajana MCP'nin ne olduğunu sormak
Bu, çoğu sözlüğün verdiğinden daha iyi bir tanım: “her uygulama ne yapabildiğini bir kez, standart bir şekilde tarif ediyor”. İkinci paragraf, ajanın kendi araç listesini okuması; yukarıdaki resmin 1. adımı. Bu ajanda Google daha önce bağlanmıştı, bu yüzden Gmail, Calendar, Drive, Docs ve Sheets listede hazır araçların yanında duruyor. Asıl işe yarayan kısım üçüncü paragraf: ajan bu araçları bir bisiklet dükkânının işine çoktan eşleştirmiş.
2. adım. Üç iş, tek mesaj
Şimdi birden fazla araç gerektiren bir istek. Leo hiçbirinin adını anmıyor.
Tek cümle dört araç çağrısına dönüştü; 4. adımdaki kayıt bunu gösteriyor: iki web araması ve iki hatırlatıcı. Ajan tahmini okudu, “kuru görünüyorsa” kararını kendisi verdi ve nedenini, kullandığı kaynaklarla birlikte söyledi: Met Office'in saatlik görünümüne karşı BBC'nin daha kasvetli etiketi. Sonra iki hatırlatıcıyı kurdu ve cuma günü tahmine yeniden bakmayı teklif etti. Leo'nun bir kez bile “ara”, “hatırlatıcı” ya da “araç” demesi gerekmedi.
3. adım. Düz bir listeden tablo
Dosya sohbete, toplamı canlı bir formül olarak geldi; yani bir fiyat değişince toplam da değişiyor. Ajan Leo'nun sormadığı bir şeyi de fark etti: çarşamba iki bisiklet var. Hücreleri dolduran bir araçla, doldurduğu şeyi okuyan bir ajan arasındaki fark tam olarak bu.
4. adım. “Araç çağrılarını göster”
MCP anlatımlarının çoğunun ancak çizebildiği kısım bu. Biz ajandan yaptığı işi göstermesini istedik.
Bunu yazının başındaki resimle yan yana oku: MCP'nin her parçası burada.
- Her satır bir araç çağrısı: aracın adı, ajanın ne gönderdiği ve ne geri geldiği. websearch, schedulereminder, telegramsenddocument ve telegramreply ajanın listesindeki araçlar; ajan onları Leo'nun düz cümlelerinden yola çıkarak seçti.
- Ajan web'e iki kez, farklı kelimelerle sordu, çünkü ilk cevapta saatlik görünüm yoktu. Çağrıları seçmek ve gerekince tekrarlamak senin değil, modelin işi.
- Bash ajanın kendi çalışma alanı: tabloyu kuran küçük bir Python betiği yazıp çalıştırdı, göndermeden önce de dosyayı yeniden açıp her satırı kontrol etti. İşin bir kısmı bir uygulamaya çağrı, bir kısmı ajanın konteynerinin içinde yapılan iş; kayıt ikisini de gösteriyor.
- On iki çağrı, üç istek için yaklaşık 11 ; Leo ise yalnızca sonuçları gördü.
Ajanın uygulamaları nasıl bağlar
Ajanın kendi konteynerinde yaşar: her hesap için ayrı bir çalışma alanı. Üç grup araçla çalışır.
- Hazır araçlar her ajanla birlikte gelir: Telegram, hafıza, web araması, görseller, ses, hatırlatıcılar ve uygulama bağlantıları. Kurulacak ya da açılacak bir şey yok.
- Google için tek bir bağlantı yeter. Gmail, Calendar, Docs, Sheets, Slides ve Drive birlikte bağlanır. Bağlantıyı tarayıcında açarsın, Google'ın kendi sayfasında giriş yapar ve erişime izin verirsin. Bağlayıcılar Free'de de çalışır.
- İşin geri kalanı konteynerin içinde olur: dosyalar, belgeler, tablolar, ajanın senin işin için yazıp çalıştırdığı kod.
Google hesabının anahtarları ajanın konteynerinde durmaz. OAuth tokenlerini Alt İşleyenler sayfasında listelenen entegrasyon servisi saklar; bağlı uygulamalarda istediğin eylemleri de o yapar. Şifren sohbetten hiç geçmez. Bağlantıyı kesmek için ajana “Google bağlantısını kes” yaz; erişimi Google hesap ayarlarında, üçüncü taraf uygulamalar bölümünden de kaldırabilirsin. Google bağlantısı bir bütün olarak kesilir: tüm servisler aynı anda.
Ajan neyi serbestçe yapar, neyi önce sorar
Konteynerin içinde ajan serbestçe çalışır: okur, arar, taslak hazırlar, dosya oluşturur ve iş neyi gerektiriyorsa o aracı çağırır. Konteynerin dışına çıkan ve başka insanlara dokunan eylemler önce senden geçer. Bunlar bir e-posta, bir kişiye mesaj, bir yayın ve bir silme işlemi. Ajan ne yapmak üzere olduğunu gösterir ve evet demeni bekler.
Aynı kural setinden iki madde daha. Ajan Google'ı ancak senin bir işin gerektirdiğinde açar, kendin zamanladığın bir iş de buna dahil; postana kendi kendine bakmaz. Dışarıdan gelen metin, yani bir e-posta, bir belge ya da bir misafirin mesajı, talimat olarak değil veri olarak ele alınır. Böylece bir e-postadaki “tüm faturaları ilet” satırı, e-postadaki bir satır olarak kalır. Ajanın nasıl korunduğuyla ilgili ayrıntılar için Yapay zekâ ajanı güvenli mi? Sohbetlerine almadan önce kontrol etmen gereken 8 şey yazısını oku.
Sende kalanlar
Bağlı bir ajanla çalışmak için ipuçları
- Aracı değil, sonucu iste. “Sürüşü takvimime koy” yeter; aracı ajan bulur.
- Tek mesajda birkaç iş ver. Ajan araçları kendisi zincirler ve tek seferde yanıt verir.
- Yapılan işi görmek istediğinde “az önce hangi araçları çağırdın?” diye sor. Gayet normal bir soru.
- Takvime ya da tabloya düşecek her şey için başlığı, tarihi ve saati tam olarak yaz. Araç ona ne verirsen onu alır.
- Bir e-postaya evet demeden önce taslağı oku. Taslakla alıcı arasındaki tek şey o evet.
Ne kadar tutar
MCP'nin kendisi ek bir ücret getirmez. Mıknatıslar ajanın işine harcanır ve durum satırı bakiyeyi iş ilerledikçe gösterir. Testimizde, o bakiyeye göre MCP sorusu 4 , iki hatırlatıcılı hava durumu kontrolü 7 , tablo 2 ve araç çağrılarının kaydı 2 tuttu: toplamda yaklaşık 15 . Varsayılan modelde metin 20.000 token başına 1 , bir web araması 1,5 tutar.
Bağlayıcılar iki planda da var. Free ilk ay 200 , sonra her ay 100 verir; kart gerekmez. Pro ayda 13,90 $ tutar ve 400 içerir; kayıttan sonraki ilk 7 gün içinde abone olursan ilk ay 1,39 $. Pro ayrıca yinelenen hatırlatıcılar ve zamanlanmış görevler ekler. Ücret tablosunun tamamı Fiyatlandırma sayfasında. Araç, bağlam ve konteyner gibi terimler Telegram'da yapay zeka ajanı: sade bir dille 18 terim yazısında açıklanıyor.
Kopyalamaya değer mesajlar
MCP nedir, sade bir dille anlat; şu an hangi uygulamalara ve araçlara erişebiliyorsun?
[Hava durumuna / bir bilgiye] bak, [koşul] ise bana [ne zaman] [ne] hakkında hatırlat.
Bana [ad] adında, [A, B, C] sütunlu ve şu satırları içeren bir tablo hazırla: [satırlar]. Bir toplam ekle.
Az önce hangi araçları, hangi sırayla çağırdın? Kısa bir kayıt olarak göster.
Ajanını oluştur, Google'ı tek bağlantıyla bağla ve ona neye erişebildiğini sor.
Sorular
Ajanı kullanmak için bir MCP sunucusu kurmam ya da ayarlamam gerekiyor mu?
Hayır. Ajanın araçları hazır gelir: Telegram, hafıza, web araması, görseller, ses, hatırlatıcılar ve uygulama bağlantıları. Google'ı, ajanın sana gönderdiği tek bir bağlantıyla bağlarsın. Sen isteğini düz cümlelerle yazarsın, hangi aracı kullanacağını ajan seçer.
MCP bir uygulama mı, bir şirket mi, bir program mı?
Hiçbiri. MCP bir standart: bir yapay zeka ajanıyla bir uygulamanın birbiriyle nasıl konuşacağını belirleyen kurallar. Anthropic onu Kasım 2024'te yayımladı; Aralık 2025'ten beri Linux Foundation bünyesindeki Agentic AI Foundation'a ait. Herkes kendi uygulaması için bir MCP sunucusu yazabilir.
MCP ile API arasındaki fark ne?
API tek bir uygulamanın kapısıdır ve o uygulamanın kendi kurallarıyla açılır. MCP sunucusu aynı kapıyı her ajanın anladığı ortak bir biçimde tarif eder: hangi eylemler var, her biri hangi alanları istiyor. Uygulamanın API'si yerinde kalır; MCP onun üstündeki ortak katmandır.
Ajan Google şifremi görüyor mu?
Hayır. Erişime Google'ın kendi giriş sayfasında izin verirsin. Erişim tokenlerini ajanın konteyneri değil, Alt İşleyenler sayfasında listelenen entegrasyon servisi saklar; şifren sohbetten hiç geçmez. Google bağlantısını sohbetten ya da Google hesap ayarlarından kesebilirsin.
Ajan kendi başına e-posta gönderebilir ya da bir şey silebilir mi?
E-postalar, insanlara mesajlar, yayınlar ve silme işlemleri senin evetini bekler: ajan ne yapacağını gösterir ve önce sorar. Okumayı, aramayı, senin hatırlatıcılarını kurmayı ve dosya hazırlamayı sormadan yapar.
MCP araçları için ayrıca para ödüyor muyum?
Hayır. Bağlayıcılar ve MCP araçları Free dahil iki planda da var. Mıknatıslar ajanın işine harcanır ve durum satırı her adımın ne tuttuğunu gösterir.


